ірваць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

ірва́ць незак., каго-што ірву́, ірве́ш, ірве́, ірвё́м, ірвяце́, ірву́ць; ірві́, ірві́це; ірва́ў, ірва́ла, ірва́лі; ірва́ны; ірвучы́

Слоўнік беларускай мовы

ірва́ць незак., -ву́, -ве́ш, -ве́, -вём, -вяце́, -ву́ць