ярчэць 1 значэння

-1-

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы

ярчэ́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -э́е; зак. Станавіцца больш яркім, ззяць, зіхацець.
Зоркі ярчэюць у цемры. Зрок ярчэе (перан.: становіцца больш выразным).

|| зак. паярчэ́ць, -э́е.

Граматычны слоўнік дзеяслова

ярчэ́ць незак. ярчэ́ю, ярчэ́еш, ярчэ́е, ярчэ́ем, ярчэ́еце, ярчэ́юць; ярчэ́й, ярчэ́йце; ярчэ́ў, ярчэ́ла, ярчэ́лі; ярчэ́ючы

Слоўнік беларускай мовы

ярчэ́ць незак., -э́ю, -э́еш, -э́е, -э́юць