язы́чнік -ка

язы́чнік, -а, мн. -і, -аў, м. Паслядоўнік язычніцтва.

|| ж. язы́чніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

язы́чнік -ка, -ку, -каў

язы́чнік м. язы́чнік, РВ язы́чніка, ДМ язы́чніку, язы́чнікам; мн. язы́чнікі, РВ язы́чнікаў, язы́чнікам, язы́чнікамі, язы́чніках