язвеннік 1 значэння

-1-

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы

я́звеннік, -а, мн. -і, -аў, м. (разм.). Чалавек, які хварэе язвавай хваробай.

|| ж. я́звенніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

Слоўнік беларускай мовы

я́звеннік -ка, -ку, -каў

Граматычны слоўнік назоўніка

я́звеннік м. я́звеннік, РВ я́звенніка, ДМ я́звенніку, я́звеннікам; мн. я́звеннікі, РВ я́звеннікаў, я́звеннікам, я́звеннікамі, я́звенніках