юс 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

ю́с ю́су М ю́су

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы

юс, -а, мн. -ы, -аў, м. Назва дзвюх літар у стараславянскім алфавіце, якія абазначалі насавыя галосныя.
Юс вялікі (абазначаў гук «о» насавое). Юс малы (абазначаў гук «е» насавое).

Краёвы слоўнік усходняй Магілеўшчыны

юс, выкл. Юсь (вокрык на свіней).
Юс! Каб вас воўк - усі грады парылі. Арцёмаўка Міласл.

Слоўнік беларускай мовы

юс ю́са, ю́се, ю́саў

Граматычны слоўнік назоўніка

юс м. НВ юс, ю́са, ю́су, ю́сам, ю́се; мн. НВ ю́сы, ю́саў, ю́сам, ю́самі, ю́сах