юрлівы 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

юрлі́вы

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы

юрлі́вы, -ая, -ае. Пажадлівы, поўны юру; які выражае юр.
Ю. чалавек. Юрлівая ўсмешка.

|| наз. юрлі́васць, -і, ж.

Слоўнік беларускай мовы

юрлі́вы

Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя

юрлі́вы Н юрлі́вы (-ая, -ае), Р юрлі́вага (-ай/ае, -ага), Д юрлі́ваму (-ай, -аму), В юрлі́вага/ы (-ую, -ае), Т юрлі́вым (-ай/аю, -ым), М юрлі́вым (-ай, -ым); мн. Н юрлі́выя, РМ юрлі́вых, Д юрлі́вым, В юрлі́вых/ыя, Т юрлі́вымі