шы́бельнік -ка

шыбельнік, той, хто кончыў жыццё самагубствам, павесіўся.

шы́бельнік м. — Стол. (ТС),
шу́бенік м., шу́беніца ж. — Кам. (ЖНС),
ві́сельнік м. — Глыб. (ЖНС),
ве́шальнік м., ве́шальшчык м. — Жытк. (ТС),
сібе́рнік м., сібе́рніца ж. — Чэрв. (Шатэрнік).