шчаслівы 1 значэння

-1-

Чалавек

шчаслівы, ахоплены адчуваннем поўнага задавальнення.

шчаслівы прым. — мясц. (СПЗБ, Насовіч),
шча́сны прым. — паўн.-зах. з. (СПЗБ).

Слоўнік беларускай мовы

шчаслі́вы

Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя

шчаслі́вы Н шчаслі́вы (-ая, -ае), Р шчаслі́вага (-ай/ае, -ага), Д шчаслі́ваму (-ай, -аму), В шчаслі́вага/ы (-ую, -ае), Т шчаслі́вым (-ай/аю, -ым), М шчаслі́вым (-ай, -ым); мн. Н шчаслі́выя, РМ шчаслі́вых, Д шчаслі́вым, В шчаслі́вых/ыя, Т шчаслі́вымі