шляхціч 1 значэння

-1-

Чалавек

шляхціч, дробнапамесны дваранін у Беларусі, Летуве і Польшчы.

шля́хціч м. — Віц. р., Смарг. (Каспяровіч, Станкевіч),
шля́хчыч м. — Гл. (Янкоўскі),
шля́хціц м. — Чэрв. р. (Насовіч, Шатэрнік),
шляхця́нка ж. — Вілен. р., Віц. р., Смален. р., Чэрв. р. (Дабравольскі, ЖНС, Каспяровіч, Насовіч, Станкевіч, Шатэрнік),
шляхцю́к м. зневаж. — Смарг., Карэл., Чэрв. (НЛ, Станкевіч, Шатэрнік),
шляхту́н м. зневаж. — Стол. (ТС),
шляхтуне́ц м. зневаж. — Гом. р. (НЛГ),
лях м. — Жытк. (ТС),
ляшо́ўка ж. — Жытк. (ТС).