шкляр 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

шкляр -ра́

Чалавек

шкляр, майстар шкліць вокны.

шкляр м. — Сен., Лаг., Смарг., Чэрв. (Варлыга, Каспяровіч, Насовіч, Станкевіч, Шатэрнік),
скляр м. — Кобр. (ЖНшС),
шкле́ннік м. — мясц. (Станкевіч),
сцякле́ннік м., сцяко́льнік м. — Мсцісл. (Юрчанка),
бало́начнік м., бало́нашнік м. — Смален. р. (Дабравольскі).

Слоўнік беларускай мовы

шкляр -ра́, -ру́, -ро́ў

Граматычны слоўнік назоўніка

шкля́р м. шкля́р, РВ шкляра́, ДМ шкляру́, шкляро́м; мн. шкляры́, РВ шкляро́ў, шкляра́м, шкляра́мі, шкляра́х