шашаль, насякомае атрада жукоў, лічынкі якога псуюць вырабы са скуры, точаць дрэва і пад.
ша́шаль м. — агульн. (СПЗБ, ТС, Мат. Гарадз., Мат. апыт.),
ша́шань м. — Люб. (СПЗБ),
шашу́н м. — Петр. (Шаталава),
шыцю́к м. — Лід. (Сцяшковіч),
чыльча́к м. — Люб., Жытк. (ТС, ЖС),
шы́льгіна ж. — Стол. (ТС),
шы́льнега м. — Стол. (ТС),
шы́льнік, шыльня́к м. — Жытк. (ТС),
шыльпа́к м., шыльча́к м. — Стол. (ТС),
швед м. — Чэрв., Касц. (Мат. Маг., Каспяровіч).