шалапут 1 значэння

-1-

Чалавек

шалапут, легкадумны, пусты чалавек, баламут, свавольнік.

шалапу́т м. — усх.-маг. р., Чач., Жытк., Пух., Гарадз., Вілен р. (ТС, СПЗБ, Мат. Гарадз., Бялькевіч, Мат. апыт.),
шалаплу́т м. — Пух., Гарадз., Вілен. р. (СПЗБ),
шалапу́тнік м., шалапу́тніца ж. — усх.-маг. р. (Юрчанка),
шалапу́цец м. — усх.-маг. р. (Юрчанка),
шалапу́та м. і ж. — Смален. р. (Дабравольскі),
шалапава́ты прым. — мясц. (НЛГ),
шалахво́ст м., шалахва́ м. і ж. — Віл., Вілен. р. (СПЗБ),
бяспу́тны прым. — Стол., Чач. (ТС, Мат. апыт.).

Слоўнік беларускай мовы

шалапу́т -у́та, -у́це, -у́таў

Граматычны слоўнік назоўніка

шалапу́т м. шалапу́т, РВ шалапу́та, шалапу́ту, шалапу́там, шалапу́це; мн. шалапу́ты, РВ шалапу́таў, шалапу́там, шалапу́тамі, шалапу́тах