чарнявы 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

чарня́вы

Чалавек

чарнявы, цёмнавалосы.

чарня́вы прым. — спарадычна агульн. (СПЗБ, ТС, Мат. Гом., Каспяровіч, Юрчанка, Растаргуеў, ЖНшС),
чарно́цце н. — Гл. (Янкоўскі),
чарну́ля (чарно́ля, чарну́ха) ж. — Мёр. (З нар. сл.),
цыга́нка ж. — Жытк. (ТС),
жу́жалка ж. — Пух. (Мат. мен.-мал.),
галу́за м. і ж. — Хойн. (ЛАБНГ),
асмалё́нак м. — Зэльв. (Сцяцко),
му́рык м. іран. — Зэльв. (Сцяцко),
цыганкава́ты прым. — Лаг. (Варлыга).

Слоўнік беларускай мовы

чарня́вы прым., наз.

Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя

чарня́вы Н чарня́вы (-ая, -ае), Р чарня́вага (-ай/ае, -ага), Д чарня́ваму (-ай, -аму), В чарня́вага (-ую, -ае), Т чарня́вым (-ай/аю, -ым), М чарня́вым (-ай, -ым); мн. Н чарня́выя, РВМ чарня́вых, Д чарня́вым, Т чарня́вымі

Граматычны слоўнік назоўніка

чарня́вы м. чарня́вы, РВ чарня́вага, чарня́ваму, ТМ чарня́вым; мн. чарня́выя, РВМ чарня́вых, чарня́вым, чарня́вымі