чарада 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

чарада́ мн. чаро́ды

Жывёльны свет

чарада, група птушак, якія трымаюцца разам.

чарада́ ж. — Паням. р., поўдзень Мен. р., Чэрв. р., усх.-маг. р., Слуц. р., зах.-пал. г., усх.-пал. р., Ушацк. (ЛАБНГ),
чэ́радзь ж. — Пін. (ЛАБНГ),
ста́да н. і ж. — агульн. (ЛАБНГ, Янкоўскі),
ста́я ж. — агульн. (ЛАБНГ, СПЗБ, Мат. апыт.),
ата́ра ж. — Карэл. (Сцяшковіч),
вы́рай м. — Іўеў., Пух., усх.-маг. р. (ЛАБНГ, СПЗБ, Насовіч),
по́ўрай м. — Стол. (ТС),
по́вер м. — Стол. (ТС),
гіль м. — Рас. (ЛАБНГ),
табу́н м. — спарадычна агульн. (ЛАБНГ),
ключ м. — Ваўк., Клецк., Раг., Пруж., Бяроз. (ЛАБНГ),
гуж м. — усх.-маг. р. (Станкевіч, Мат. апыт.),
грамада́ ж. — Навагр., Лях. (ЛАБНГ, СПЗБ),
згра́я ж. — Кобр., Драг., Іван. (ЛАБНГ),
хма́ра ж. — Ваўк. (ЛАБНГ),
ту́ча ж. — Верхнядзв., Дзятл. (ЛАБНГ),
гурт м. — Чэрв., Клецк. (ЛАБНГ),
ку́ча ж. — Шарк., Глыб., Шчуч., Віл., Валож., Малад., Іўеў., Бял., Уздз., Старадарож., Бар., Лях., Бяроз., Люб. (ЛАБНГ, СПЗБ),
цьма ж. — Навагр. (Мат. апыт.),
пулк м. — Іўеў. (ЛАБНГ),
сад м. — Лун. (ЛАБНГ),
ча́та ж. — Дзятл. (ЛАБНГ, ЖС).

Слоўнік беларускай мовы

чарада́ -дзе, мн. чаро́ды, -д; з ліч. 2, 3, 4 - чарады́

Граматычны слоўнік назоўніка

чарада́ ж. чарада́, чарады́, ДМ чарадзе́, чараду́, чарадо́й (-о́ю); мн. НВ чаро́ды (з ліч. 2, 3, 4 чарады́), чаро́д, чаро́дам, чаро́дамі, чаро́дах