чараваты 1 значэння

-1-

Жывёльны свет

чараваты, з вялікім чэравам.

чарава́ты прым. — паўдн.-зах. д. (ЛАБНГ),
бруха́ты прым. — усх. з. (ЛАБНГ),
брухла́ты прым. — Стол. (ЛАБНГ),
бурха́ты прым. — Рэч. (ЛАБНГ),
каўба́ты прым. — Бяроз., Бых. (ЛАБНГ),
каўбава́ты прым. — Бых. (ЛАБНГ),
каўбуха́ты прым. — Бял. (ЛАБНГ),
каўбухава́ты прым. — Слаўг. (ЛАБНГ),
каўбяля́сты прым. — Барыс. (ЛАБНГ),
каўдунава́ты прым. — Берасц. (ЛАБНГ),
кельбухава́ты, кульбухава́ты прым. — Рэч (ЛАБНГ, НС),
трыбла́ты прым. — Шум., Кам., Гарадоц., Лёзн., Лун., Стол., Лельч., Ельск. (ЛАБНГ, СПЗБ, НЛ, Шаталава),
трыбла́сты прым. — Сен. (ЛАБНГ),
трыбуха́ты прым. — агульн. (ЛАБНГ, СПЗБ),
трыбухава́ты прым. — паўн. р., а таксама Кам., Кобр., Пін. (ЛАБНГ),
трыбухна́ты прым. — Навагр. (СПЗБ),
трыбушы́сты прым — Паст., Буда-Каш., Добр. (ЛАБНГ, СПЗБ),
тэльба́ты прым. — Драг. (ЛАБНГ),
тэльбухава́ты прым. — Кобр., Драг. (ЛАБНГ),
бабаха́ты прым. — Іўеў., Стаўб., Дзятл. (ЛАБНГ, Сл. Гарадз.),
бука́ты прым. — Бяроз., Мсцісл. (ЛАБНГ, Юрчанка),
чапава́ты прым. — Паст., Верхнядзв. (ЛАБНГ),
ача́пісты прым. — Глыб. (ЛАБНГ),
апу́шчаны прым. — Драг. (ЛАБНГ),
вантухава́ты прым. — Малар. (ЛАБНГ),
жывата́ты прым. — Хойн. (ЛАБНГ),
жываці́сты прым. — Бяроз. (ЛАБНГ),
пуза́ты прым. — Кір., Кам., Жаб., Калінк. (ЛАБНГ),
юкла́ты прым. — Драг. (ЛАБНГ, ЛП).

Слоўнік беларускай мовы

чарава́ты

Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя

чарава́ты Н чарава́ты (-ая, -ае), Р чарава́тага (-ай/ае, -ага), Д чарава́таму (-ай, -аму), В чарава́тага (-ую, -ае), Т чарава́тым (-ай/аю, -ым), М чарава́тым (-ай, -ым); мн. Н чарава́тыя, РВМ чарава́тых, Д чарава́тым, Т чарава́тымі