цёрн 1 значэння

-1-

Раслінны свет

цёрн (сліва калючая), калючы куст або дрэва з дробнымі чорна-сінімі, з шызым налётам пладамі даўкага смаку.

це́рн м. — Мёр., Кам., Драг. (АЛА),
це́ран м. — Кам., (СПЗБ),
це́рань м. — Калінк. (АЛА),
це́рнь м. — мясц. (Ластоўскі),
цё́ран м. — Шкл., Крыч. (АЛА),
це́рна ж. — Гарад. (АЛА),
це́рне н. — мясц. (Станкевіч),
дзе́ран м. — Бяроз., Драг. (Мат. апыт.),
дзё́ран м. — Жытк. (АЛА),
дзё́рань м. — Браг. (АЛА),
цярмі́на ж. — Лоеў. (Янкова),
засты́рына ж. — Лаг. (Варлыга),
жа́сцер м. — мясц. (Ластоўскі),
шыпшы́ннік м. — мясц. (Ластоўскі),
ку́піна ж. — Пін. (ЭСБМ).

Слоўнік беларускай мовы

цёрн цёрну, -не

Граматычны слоўнік назоўніка

цёрн м. НВ цёрн, РД цёрну, цёрнам, цёрне