цырульнік 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

цыру́льнік -ка

Чалавек

цырульнік, майстар, які займаецца галеннем, стрыжкай.

цыру́лік м. — Чэрв. р. (Насовіч, Шатэрнік),
стрыгу́н м. — усх.-маг. р. (Бялькевіч),
стрыха́р м. — Ваўк. (Мат. Гарадз.),
стрыжэ́ннік м. — Зэльв. (Сцяцко),
падстрыга́ннік м. — Зэльв., Ваўк. (Сл. Гарадз., Сцяцко),
пастрыга́ннік м. — Зэльв. (Сцяцко),
гале́ннік м. — мясц. (Станкевіч),
галя́р м. — усх.-маг. р. (Бялькевіч),
палікма́хер м. — Шчуч. (СПЗБ).

Слоўнік беларускай мовы

цыру́льнік -ка, -ку, -каў

Граматычны слоўнік назоўніка

цыру́льнік м. цыру́льнік, РВ цыру́льніка, ДМ цыру́льніку, цыру́льнікам; мн. цыру́льнікі, РВ цыру́льнікаў, цыру́льнікам, цыру́льнікамі, цыру́льніках