цесць 1 значэння

-1-

Чалавек

цесць, жончын бацька.

цесць м. — Віц. р., усх.-маг. р., Дзятл., Лаг., Стол., Жытк. (ТС, Мат. Гарадз., Бялькевіч, Варлыга, Насовіч, Каспяровіч),
це́сцюхна м. — Лоеў., Гом. (Янкова, НЛГ),
цёсць м. — Лід. (СПЗБ),
цясьцёў — Віц. р. (Каспяровіч),
тэсць м. — Вілен. р., Воран., Гарадз., Пруж. (СПЗБ, Мат. Гарадз., Насовіч),
тэсь м. — Вілен. р. (СПЗБ).

Слоўнік беларускай мовы

цесць це́сця, -цю, мн. цясці́, -цёў, з ліч. 2, 3, 4 - це́сці

Граматычны слоўнік назоўніка

цесць м. цесць, РВ це́сця, ДМ це́сцю, це́сцем; мн. цясці́ (з ліч. 2, 3, 4 це́сці), РВ цясцёў, цясця́м, цясця́мі, цясця́х