цвыркун 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

цвырку́н -на́

Жывёльны свет

цвыркун, насякомае атрада прастакрылых, якое трэннем крыл утварае строкат.

цвырку́н м. — Мен. р., паўн.-зах. з. (ЛАБНГ, АЛА, СПЗБ, ТС, Шатэрнік, Каспяровіч, Насовіч),
цвірку́н м. — Мёр., Гарадоц., Смарг., Круп., Барыс., Лёзн., Навагр., Нясв., Асіп. (ЛАБНГ, АЛА, Мат. Гарадз., Янкоўскі),
цвыргу́н м. — Дзярж. (ЛАБНГ),
цвырку́ль м. — Глыб. (ЛАБНГ, СПЗБ),
цвыро́к м. — Рас., Бых. (ЛАБНГ, АЛА),
цварку́н м. — Рас. (ЛАБНГ),
цварчо́к м. — Мядз. (СПЗБ),
цырку́н м. — паўн.-усх. д., зах.-бран. р. (ЛАБНГ, АЛА, СПЗБ, Янкоўскі, Шаталава, Яўсееў),
цірку́н м. — Лун. (ЛАБНГ),
цыргу́н м. — Бар. (АЛА),
цыку́н м. — Бых. (АЛА),
цырко́нік м. — Ганц. (ЛАБНГ),
чвырку́н м. — Брасл. (ЛАБНГ),
чвірку́н м. — Жытк. (АЛА),
швырку́н м. — Гарадоц. (ЛАБНГ),
свырку́н м. — Мёр., Гарадоц., Віц., Лёзн., Ашм., Чэрв., Івац., Жытк. (ЛАБНГ, АЛА, СПЗБ, Мат. мен.-мал.),
свярку́н м. — Іўеў. (ЛАБНГ),
свіргу́н м. — Валож., Іўеў., Стол (ЛАБНГ),
свяргун м. — Берасц., Пін. (АЛА),
свярсту́н м. — Берасц. (ЛАБНГ),
свярчо́к м., свяршчо́к м. — гарадз.-бар. г., зах.-пал. г. (ЛАБНГ, АЛА, СПЗБ, Мат. мен.-мал., Шаталава),
свяршо́к м. — Кам., Бяроз., Драг., Стол. (ЛАБНГ, АЛА, З нар. сл., Н. сл-сць),
сцвярчо́к м. — Пін. (АЛА, Шаталава),
свіршчо́к м. — Івац., Пін. (АЛА),
све́ршчык м. — Кобр., Іван. (ЛАБНГ, СПЗБ),
сві́ршчык м. — Дзятл. (ЛАБНГ),
свершч м. — Драг. (ЛАБНГ, Насовіч),
свіршч м. — Ваўк. (ЛАБНГ),
свячо́к м. — Брасл. (АЛА),
свярка́ч м. — Гарадз. (АЛА),
сві́ркала м. — Шум. (СПЗБ),
свіро́к м. — Пол. (ЛАБНГ),
свяршчо́лак м. — Драг. (АЛА),
свішчу́р м. — Гарадз. (СПЗБ),
страко́чак м. — Воран. (АЛА),
свісцёлак м. — Драг. (АЛА),
скрыпа́ч м. — Гарадз. (Цыхун),
скачо́к м. — спарадычна Маг. р., Гом. р. (ЛАБНГ, Мат. Гом., Янкова, Яўсееў),
скаку́н м. — Стол., Гарадз. (АЛА, ТС),
сы́лень м. — Лун. (ЛАБНГ),
турчо́к м. — Верхнядзв., Паст., Мсцісл. (АЛА, ЖНС, НС, Юрчанка),
турча́к м. — Смарг., Валож. (АЛА),
турка́ч м. — Дзярж. (НС),
ту́рчык м. — Малад. (АЛА),
ко́нік м. — спарадычна гарадз.-бар. г. (ЛАБНГ, АЛА),
казёл м. — Віц. (АЛА),
казяло́к м. — Беш. (АЛА).

Слоўнік беларускай мовы

цвырку́н -на́, -не́, -но́ў

Граматычны слоўнік назоўніка

цвырку́н м. цвырку́н, РВ цвыркуна́, цвыркуну́, цвыркуно́м, цвыркуне́; мн. цвыркуны́, РВ цвыркуно́ў, цвыркуна́м, цвыркуна́мі, цвыркуна́х