хрыбетнік 1 значэння

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

хрыбе́тнік -ка

Жывёльны свет

хрыбетнік, асноўная частка шкілета, якая складаецца з пазванкоў.

хрыбе́т м. — Брасл., Паст., Гарадоц., Берасц., Лун., Беластоц. р. (СПЗБ, Насовіч, Станкевіч),
хрэ́бет м. — Малар. (ЛАБНГ),
хрыбе́тнік м. — Нясв., Мсцісл., Чэрык., Хоц., Стол., Добр., Нараўл. (ЛАБНГ, З нар. сл., Мат. апыт.),
хрыбці́на ж. — Мсцісл., Чэрык., Смален. р. (ЛАБНГ, Дабравольскі, Насовіч, Станкевіч),
хрыбе́цвіна ж. — Чав. (ЛАБНГ),
хрыбе́сніца ж. — Драг. (ЛАБНГ),
хрыбе́тная косць (ко́стка) — Мёр., Смарг., Шчуч., Вілен. р., Беластоц. р. (СПЗБ),
спі́нная косць — Дзятл. (ЛАБНГ).