хрушч 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

хрушч хрушча́

Жывёльны свет

хрушч, жук сямейства пласцініставусых.

хрушч м. — Віц. р., Мсцісл., Уздз., Ваўк. (Мат. Гарадз., Мат. мен.-мал., Каспяровіч, Станкевіч),
хрушэ́ль м., грушэ́ль м. — Слон. (ЖС, Сцяшковіч),
маёвік м. — Жытк. (ТС),
маёўка ж. — паўн.-зах. з. (СПЗБ),
ма́йскі жук — Смарг., Шчуч., Латгал. р. (СПЗБ, ЭПБ),
маёвы жук — Паст. (СПЗБ),
дубо́вы жук — Ашм. (Станкевіч),
лазо́вы жук — Мядз. (НС),
кляно́вы жук — Брасл. (СПЗБ),
кацяры́нка ж. — Віц. р. (Каспяровіч),
брангу́ль м. — Вілен. р. (СПЗБ),
грамбу́ль м. — Воран. (СПЗБ),
грамле́ мн. — Слон. (СПЗБ).

Слоўнік беларускай мовы

хрушч -ча́, -чы́, -чо́ў

Граматычны слоўнік назоўніка

хрушч (жук) м. хрушч, РВ хрушча́, хрушчу́, хрушчо́м, хрушчы́; мн. хрушчы́, РВ хрушчо́ў, хрушча́м, хрушча́мі, хрушча́х; (пячэнне) м. НВ хрушч, хрушча́, хрушчу́, хрушчо́м, хрушчы́; мн. НВ хрушчы́, хрушчо́ў, хрушча́м, хрушча́мі, хрушча́х