ход -ду; мн. хады́

ход (рух; частка машын; працэс) хо́ду, (на) хаду́; (развіццё; работа механізма) хо́ду, хо́дзе; (перамяшчэнне часткі механізма; магчымасць дасягнення чаго-н.) хо́ду, хо́дзе, мн. хо́ды, хо́даў; (прыём, манеўр) хо́ду, хо́дзе, мн. хады́, хадо́ў; (месца ўваходу) хо́да, хо́дзе, мн. хады́, хадо́ў

ход (рух, перамяшчэнне; рабочая частка механізма; тэхнічны працэс, цыкл) м. НВ ход, РД хо́ду, хо́дам, (на) хаду́; (развіццё; дзеянне, работа механізма) м. НВ ход, РД хо́ду, хо́дам, (у) хо́дзе; (перамяшчэнне рухомай часткі механізма, велічыня перамяшчэння; змяненне ў сюжэце мастацкага твора; магчымасць дасягнення чаго-н.) м. НВ ход, РД хо́ду, хо́дам, хо́дзе; мн. НВ хо́ды, хо́даў, хо́дам, хо́дамі, хо́дах; (чарговае выступленне іграка; прыём, манеўр) м. НВ ход, РД хо́ду, хо́дам, хо́дзе; мн. НВ хады́, хадо́ў, хада́м, хада́мі, хада́х; (месца ўваходу; калідор, тунель) м. НВ ход, хо́да, хо́ду, хо́дам, хо́дзе; мн. НВ хады́, хадо́ў, хада́м, хада́мі, хада́х