фарбавальшчык 1 значэння

-1-

Чалавек

фарбавальшчык, чалавек, які займаўся фарбаваннем палатна.

фарбо́ўшчык м., фарбо́ўшчыца ж. — мясц. (Насовіч),
кра́шаннік м., кра́шанніца ж. — Мсцісл. (Юрчанка),
набі́ўшчык м. — Віц. р. (Каспяровіч),
друка́р м. — Смарг. (Насовіч, Станкевіч),
сіне́льнік м. — Віц. р. (Каспяровіч, Насовіч),
сіне́ннік м. — мясц. (Станкевіч).

Слоўнік беларускай мовы

фарбава́льшчык -ка, -ку, -каў

Граматычны слоўнік назоўніка

фарбава́льшчык м. фарбава́льшчык, РВ фарбава́льшчыка, ДМ фарбава́льшчыку, фарбава́льшчыкам; мн. фарбава́льшчыкі, РВ фарбава́льшчыкаў, фарбава́льшчыкам, фарбава́льшчыкамі, фарбава́льшчыках