урубі́ць зак., што урублю́, уру́біш, уру́біць, уру́бім, уру́біце, уру́бяць; урубі́, урубі́це; урубі́ў, урубі́ла, урубі́лі; уру́блены; урубі́ўшы

урубі́ць зак., урублю́, уру́біш, -біць, -бім, -біце, -бяць