упрагаць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

упрага́ць незак., каго упрага́ю, упрага́еш, упрага́е, упрага́ем, упрага́еце, упрага́юць; упрага́й, упрага́йце; упрага́ў, упрага́ла, упрага́лі; упрага́ючы

Слоўнік беларускай мовы

упрага́ць незак., -а́ю, -а́еш, -а́е, -а́юць