упароць 1 значэння -1- Граматычны слоўнік дзеясловаСлоўнік беларускай мовы Граматычны слоўнік дзеяслова упаро́ць зак., што упару́, упо́раш, упо́ра, упо́рам, упо́раце, упо́руць; упары́, упары́це; упаро́ў, упаро́ла, упаро́лі; упаро́ўшы Слоўнік беларускай мовы упаро́ць зак., упару́, упо́раш, упо́ра, упо́рам, упо́раце, упо́руць