упароць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

упаро́ць зак., што упару́, упо́раш, упо́ра, упо́рам, упо́раце, упо́руць; упары́, упары́це; упаро́ў, упаро́ла, упаро́лі; упаро́ўшы

Слоўнік беларускай мовы

упаро́ць зак., упару́, упо́раш, упо́ра, упо́рам, упо́раце, упо́руць