уміласцівіцца 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

умі́ласцівіцца зак. умі́ласціўлюся, умі́ласцівішся, умі́ласцівіцца, умі́ласцівімся, умі́ласцівіцеся, умі́ласцівяцца; умі́ласцівіся, умі́ласцівіцеся; умі́ласцівіўся, умі́ласцівілася, умі́ласцівіліся; умі́ласцівіўшыся

Слоўнік беларускай мовы

умі́ласцівіцца зак., -ціўлюся, -цівішся, -цівіцца, -цівяцца