умяць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

умя́ць зак., што умну́, умне́ш, умне́, умнё́м, умняце́, умну́ць; умні́, умні́це; і увамну́, увамне́ш, увамне́, увамнё́м, увамняце́, увамну́ць; увамні́, увамні́це; умя́ў, умя́ла, умя́лі; умя́ты; умя́ўшы

Слоўнік беларускай мовы

умя́ць зак., умну́, -не́ш, -не́, -нём, -няце́, -ну́ць і увамну́, -не́ш, -не́, -нём, -няце́, -ну́ць