умянціць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

умянці́ць зак., што умянчу́, уме́нціш, уме́нціць, уме́нцім, уме́нціце, уме́нцяць; умянці́, умянці́це; умянці́ў, умянці́ла, умянці́лі; умянці́ўшы

Слоўнік беларускай мовы

умянці́ць зак., умянчу́, уме́нціш, -ціць, -цім, -ціце, -цяць