узве́рх, прысл. У знач. прыназ. - з Р. Абл. Тое ж, што і паўзверх. Дзякун зырка павёў вокам узверх ка́сак, сосновых вяршалін і сцепануўся: гарэла Дзераць! (М.Вышынскі).