узбуйні́ць зак., што узбуйню́, узбуйні́ш, узбуйні́ць, узбуйні́м, узбуйніце́, узбуйня́ць; узбуйні́, узбуйні́це; узбуйні́ў, узбуйні́ла, узбуйні́лі; узбу́йнены; узбуйні́ўшы

узбуйні́ць зак., -ню́, -ні́ш, -ні́ць, -ні́м, -ніце́, -ня́ць