удаве́ц удаўца́, аб удаўцу́

удавец, мужчына, у якога памёрла жонка.

удаве́ц м. — агульн. (СПЗБ, ТС, СЦБ, Мат. Гарадз., Мат. мен.-мал., Каспяровіч, Насовіч, Растаргуеў).

удаве́ц удаўца́, -цу́, -цо́ў

удаве́ц м. удаве́ц, РВ удаўца́, ДМ удаўцу́, удаўцо́м; мн. удаўцы́, РВ удаўцо́ў, удаўца́м, удаўца́мі, удаўца́х