уваткаць 1 значэння -1- Граматычны слоўнік дзеясловаСлоўнік беларускай мовы Граматычны слоўнік дзеяслова уватка́ць зак., чаго-што уватку́, уватчэ́ш, уватчэ́, уватчо́м, уватчаце́, уватку́ць; уватчы́, уватчы́це; уватка́ў, уватка́ла, уватка́лі; уватка́ны; уватка́ўшы Слоўнік беларускай мовы уватка́ць зак., уватку́, уватчэ́ш, -чэ́, -чо́м, -чаце́, уватку́ць