туркатаць 1 значэння -1- Граматычны слоўнік дзеясловаСлоўнік беларускай мовы Граматычны слоўнік дзеяслова турката́ць незак. туркачу́, турко́чаш, турко́ча, турко́чам, турко́чаце, турко́чуць; туркачы́, туркачы́це; турката́ў, турката́ла, турката́лі; турко́чучы Слоўнік беларускай мовы турката́ць і туркаце́ць незак., туркачу́, турко́чаш, -о́ча, -о́чуць; туркачу́, туркаці́ш, -ці́ць, -ці́м, -ціце́, -ця́ць