тузлучны 1 значэння

-1-

Слоўнік беларускай мовы

тузлу́чны

Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя

тузлу́чны Н тузлу́чны (-ая, -ае), Р тузлу́чнага (-ай/ае, -ага), Д тузлу́чнаму (-ай, -аму), В тузлу́чны (-ую, -ае), Т тузлу́чным (-ай/аю, -ым), М тузлу́чным (-ай, -ым); мн. НВ тузлу́чныя, РМ тузлу́чных, Д тузлу́чным, Т тузлу́чнымі