трыбушыць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

трыбушы́ць незак., каго-што трыбушу́, трыбу́шыш, трыбу́шыць, трыбу́шым, трыбу́шыце, трыбу́шаць; трыбушы́, трыбушы́це; трыбушы́ў, трыбушы́ла, трыбушы́лі; трыбу́шачы

Слоўнік беларускай мовы

трыбушы́ць незак., -шу́, трыбу́шыш, -шыць, -шым, -шыце, -шаць