трасціць 1 значэння -1- Граматычны слоўнік дзеясловаСлоўнік беларускай мовы Граматычны слоўнік дзеяслова трасці́ць незак., што трашчу́, тро́сціш, тро́сціць, тро́сцім, тро́сціце, тро́сцяць; трасці́, трасці́це; трасці́ў, трасці́ла, трасці́лі; тро́сцячы Слоўнік беларускай мовы трасці́ць незак., трашчу́, тро́сціш, -ціць, -цім, -ціце, -цяць