трапальшчык 1 значэння

-1-

Чалавек

трапальшчык, той, хто займаецца трапаннем валакна.

трапа́льшчык м., трапа́льшчыца ж. — асн. мас. г., Вілен. р. (ЛАБНГ, СПЗБ, Мат. Гарадз.),
трапа́льніца ж. — зах.-пал. г., цэнтральная частка пал. р., Бярэз. р., Чэрв. р., спарадычна паўн.-усх. д. і гарадз.-бар. г., Добр. (ЛАБНГ, СПЗБ, ДСБ, Мат. Гарадз.),
трапа́нніца ж. — усх.-маг. р., Гом. р., Мёр., Зэльв. (ЛАБНГ, Мат. Гарадз., Сцяцко, Юрчанка),
трапа́ніца ж. — Паст. (ЛАБНГ),
трапа́ннік м. — Мсцісл. (Юрчанка),
трапа́тальніца м. — Навагр. (ЛАБНГ),
трапа́лка ж. — Чашн., Раг. (ЛАБНГ),
трапа́льня ж. — спарадычна паўн.-зах. з. (ЛАБНГ, СПЗБ),
трапля́ ж. — Навагр. (ЛАБНГ),
трапло́ н. — Шарк., Чав. (ЛАБНГ),
трапа́ч м. — Верхнядзв., Рэч. (ЛАБНГ, СПЗБ, Насовіч),
трапа́чка ж. — спарадычна паўн.-зах. з., Барыс., Круп., Бял., Бых., Маз., Беластоц. р., Смален. р. (ЛАБНГ, СПЗБ, Дабравольскі),
трапе́ц м. — Беш., Шум. (ЛАБНГ, НС),
трапу́ха ж. — Навагр. (ЛАБНГ),
трапа́ха ж. — Валож. (ЛАБНГ),
трэ́йка ж. — Хойн. (ЛАБНГ).

Слоўнік беларускай мовы

трапа́льшчык -ка, -ку, -каў

Граматычны слоўнік назоўніка

трапа́льшчык м. трапа́льшчык, РВ трапа́льшчыка, ДМ трапа́льшчыку, трапа́льшчыкам; мн. трапа́льшчыкі, РВ трапа́льшчыкаў, трапа́льшчыкам, трапа́льшчыкамі, трапа́льшчыках