травіць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

траві́ць незак., што траўлю́, тра́віш, тра́віць, тра́вім, тра́віце, тра́вяць; траві́, траві́це; траві́ў, траві́ла, траві́лі; тра́ўлены; тра́вячы

Слоўнік беларускай мовы

траві́ць незак., траўлю́, тра́віш, -віць, -вім, -віце, -вяць