табун 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

табу́н -ну́

Жывёльны свет

табун, вялікая група коней на пашы.

табу́н м. — агульн. (ЛАБНГ, Мат. апыт.),
ста́да н. і ж. — агульн. (ЛАБНГ),
чарада́ ж. — Мен. р., Слуц. р., паўдн. р. (ЛАБНГ),
чэ́радзь ж. — Пін. (ЛАБНГ),
грамада́ ж. — Навагр., Дзятл. (ЛАБНГ),
гурт м. — Гарадз., Слаўг., Лельч. (ЛАБНГ),
згон м. — Стол. (ЛАБНГ),
паго́н м. — Асіп. (ЛАБНГ),
пло́йма ж. — Карм. (ЛАБНГ),
ку́ча ж. — Маст., Стаўб. (ЛАБНГ).

Слоўнік беларускай мовы

табу́н -на́, -не́, -но́ў

Граматычны слоўнік назоўніка

табу́н м. НВ табу́н, табуна́, табуну́, табуно́м, табуне́; мн. НВ табуны́, табуно́ў, табуна́м, табуна́мі, табуна́х