сініца 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

сіні́ца

Жывёльны свет

сініца, пеўчая дробная птушка з лімонна-жоўтым апярэннем падбрушша і жаўтлява-зялёнай спіной.

сіні́ца ж., сіні́чка ж. — агульн. (АЛА, ЛП, Янкоўскі),
сіню́к м., сінючо́к м. — паўн.-зах. з. (АЛА, СПЗБ, Мат. Гарадз., Янкоўскі),
сінічо́к м., сі́нчык м. — Петр., Лоеў., Браг. (Мат. Гом., Янкова),
сі́ньдзік м. — Гл. (Янкоўскі),
сіво́крана ж. — Петр. (Мат. Гом.),
снягу́р м., снягу́рка ж. — Гл., Стол. (ЛП, Янкоўскі),
зімо́ўка ж. — Карэл. (Сцяшковіч),
зімуха́ ж. — Стол. (ЛП),
сіко́рка ж. — Іўеў. (Сцяшковіч),
крако́ха ж. — Лун. (Шаталава),
ёўчык м. — Лельч. (Мат. Гом.),
бі́бік м. — Стаўб. (Мат. мен.-мал.).

Слоўнік беларускай мовы

сіні́ца -цы, -ц

Граматычны слоўнік назоўніка

сіні́ца ж. сіні́ца, РДМ сіні́цы, сіні́цу, сіні́цай (-аю); мн. сіні́цы, РВ сіні́ц, сіні́цам, сіні́цамі, сіні́цах