скабліць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

скаблі́ць незак., што скаблю́, ско́бліш, ско́бліць, ско́блім, ско́бліце, ско́бляць; скаблі́, скаблі́це; скаблі́ў, скаблі́ла, скаблі́лі; ско́блячы

Слоўнік беларускай мовы

скаблі́ць незак., -лю́, ско́бліш, -ліць, -лім, -ліце, -ляць