сербануць 1 значэння -1- Граматычны слоўнік дзеясловаСлоўнік беларускай мовы Граматычны слоўнік дзеяслова сербану́ць зак., чаго-што і без дап. сербану́, сербане́ш, сербане́, сербанё́м, сербаняце́, сербану́ць; сербані́, сербані́це; сербану́ў, сербану́ла, сербану́лі; сербану́ўшы Слоўнік беларускай мовы сербану́ць зак., -ну́, -не́ш, -не́, -нём, -няце́, -ну́ць