селязё́нка

селязёнка (каса), крывятворны орган пазваночных жывёл.

каса́ ж. — Паст., Віл., Валож., Пух., Лях., Лельч. (СПЗБ, СЦБ, З нар. сл., Мат. мен.-мал.),
селязёнка ж. — Мсцісл. (Мат. апыт.),
селязе́нь м. — Браг. (Шаталава).

селязёнка, крывятворны орган чалавека, які выконвае ахоўныя функцыі і ўдзельнічае ў абмене рэчываў.

селязёнка ж. — Навагр., Чэрв., Мсцісл. (Шатэрнік, Мат. апыт.),
зелязёнка ж. — Маз. (ГЧ),
каса́ ж. — Навагр., Чэрв., Люб., Слуц. (Шатэрнік, Мат. апыт.),
касьні́к м. — Навагр. (Мат. апыт.).

селязёнка -нцы, -нак

селязёнка ж. селязёнка, селязёнкі, ДМ селязёнцы, селязёнку, селязёнкай (-аю); мн. НВ селязёнкі, селязёнак, селязёнкам, селязёнкамі, селязёнках