седала 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

се́дала

Жывёльны свет

седала (курасадня), месца, дзе садзяцца куры нанач.

се́дала н. — паўдн.-зах. д., зах.-пал. г., Беластоц. р. (ЛАБНГ, СПЗБ, Шатэрнік),
се́дайла н. — Драг., Лун., Петр. (ЛАБНГ),
насе́дала н. — Івац., Саліг., Хойн. (ЛАБНГ, НС),
кураса́дня ж. — паўн. р., усх.-маг. р. (ЛАБНГ, СГТЗБ, СЦБ, ЖС, Яўсееў, Насовіч, Нікіфароўскі, Станкевіч),
курса́дня ж. — Пол., Шум. (ЛАБНГ),
краса́дня ж. — Віц. р., Маг. р., Валож. (ЛАБНГ),
курасо́дня ж. — Чав. (ЛАБНГ),
куро́садня ж. — сярэд.-бел. г., паўн.-усх. д. (ЛАБНГ, Мат. апыт.),
куро́садне н. — Леп., Барыс., Кругл., Чэрв., Бярэз. (ЛАБНГ, СПЗБ, СЦБ, Мат. мен.-мал., Шатэрнік, Станкевіч),
куро́сання ж. — Леп. (Мат. апыт.),
курасо́нне н. — Круп. (СЦБ),
куро́садні мн. — Буда-Каш. (ЛАБНГ),
кро́санні мн. — Валож. (ЛАБНГ),
кураса́днік н. — Пол., Смарг. (ЛАБНГ),
куро́саднік м. — Ашм., Лаг. (ЛАБНГ, Станкевіч),
куро́сальнік м. — Смарг. (СПЗБ),
кураса́дзень м. — Бял. (Яўсееў),
кураса́д м. — Брасл., Паст., Астр., Вілен. р. (ЛАБНГ, СПЗБ),
куро́сан м. — Валож. (ЛАБНГ),
куро́стан м. — Малад. (СПЗБ),
куро́стань м. — Віл., Малад. (СПЗБ),
куро́сны мн. — Віл., Валож. (ЖС, СЦБ),
курашэ́сце н. — Рас. (ЛАБНГ, Нікіфароўскі, Станкевіч),
крашэ́сце н. — Гарадоц. (ЛАБНГ),
крашэ́цце н. — Латгал. р. (СПЗБ),
крашэ́сць м. — Гарадоц., Віц. (ЛАБНГ),
курашэ́ль м. — Беш. (ЛАБНГ, НС),
ку́рнік м. — Валож. (Мат. мен.-мал.),
жо́рдкі мн. — Смал., Малад. (СЦБ),
вы́шкі мн. — Навагр., Вілен. р. (ЛАБНГ, СПЗБ, СЦБ),
гра́дкі мн., гра́дка ж. — Гарадз. (ЛАБНГ),
пя́тры мн. — Мен. р., Маг. (Мат. Маг., СПЗБ),
ла́кты мн. — Воран. (ЛАБНГ).

Слоўнік беларускай мовы

се́дала -ле, -лаў

Граматычны слоўнік назоўніка

се́дала н. НРВ се́дала, се́далу, се́далам, се́дале; мн. НВ се́далы, се́далаў, се́далам, се́даламі, се́далах