свірчэць 1 значэння -1- Граматычны слоўнік дзеясловаСлоўнік беларускай мовы Граматычны слоўнік дзеяслова свірчэ́ць незак. свірчу́, свірчы́ш, свірчы́ць, свірчы́м, свірчыце́, свірча́ць; свірчы́, свірчы́це; свірчэ́ў, свірчэ́ла, свірчэ́лі Слоўнік беларускай мовы свірчэ́ць незак., -чу́, -чы́ш, -чы́ць, -чы́м, -чыце́, -ча́ць