свянціць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

свянці́ць незак., што свянчу́, све́нціш, све́нціць, све́нцім, све́нціце, све́нцяць; свянці́, свянці́це; свянці́ў, свянці́ла, свянці́лі; све́нцячы

Слоўнік беларускай мовы

свянці́ць незак., свянчу́, све́нціш, -ціць, -цім, -ціце, -цяць