свякроў 1 значэння

-1-

Чалавек

свякроў, маці мужа.

свякро́ў ж. — пераважна зах. з., спарадычна паўн.-зах. з., Смален. р. (ДАБМ, СПЗБ, ТС, Мат. Гарадз., ЖНшС, Варлыга, Дабравольскі, Федароўскі),
свякро́ўка ж. — паўн.-зах. з., Вілен. р., Лоеў., Гом., Мсцісл. (СПЗБ, ДАБМ, Мат. Гарадз., НЛГ, Федароўскі, Юрчанка, Янкова),
свякро́ва ж. — пераважна віц.-маг. г., усх.-маг. р. (ДАБМ, ГЧ, Бялькевіч, Каспяровіч, Насовіч, Юрчанка),
свякру́ха ж. — пераважна паўдн.-усх. з., спарадычна Мен. р., Чэрв. р., зах.-пал. г., Зах.-бран. р. (ДАБМ, СПЗБ, ТС, ГЧ, Мат. дыял. сл., Каспяровіч, Насовіч, Растаргуеў, Федароўскі, Шатэрнік, Янкоўскі),
свякру́хна ж. — Пін., Гом., Мсцісл. (ДАБМ, НЛГ, Юрчанка),
свякру́шка ж. — Гом. (НЛГ),
свякра́ ж. — Смален. р., Іўеў., Лоеў. (СПЗБ, Дабравольскі, Янкова),
сьвякрывя́ ж. — мясц. (Станкевіч),
свекрэві́ха ж. — Дзятл. (СПЗБ),
свекры́ ж. — Лун. (ДАБМ),
свёкры ж. адз. — Лун., Пін. (ДАБМ),
сьвекратка ж. — Паням. р. (Федароўскі),
спажа́ ж. — Смален. р. (Дабравольскі),
це́сцева ж., цесце́ва ж. — Воран. (ДАБМ),
маму́ля ж. — Кругл. (Мат. Маг.).

Слоўнік беларускай мовы

свякро́ў РДМ свекрыві́, Т -вёй і -вёю, свякро́ўю, мн. свякро́ві, свекрыве́й, -вя́м, -вя́мі, -вя́х; з ліч. 2, 3, 4 - свекрыві́

Граматычны слоўнік назоўніка

свякро́ў ж. НВ свякро́ў, РДМ свекрыві́, свекрывёй (-ёю) (свякро́ўю); мн. свякро́ві (з ліч. 2, 3, 4 свекрыві́), РВ свекрыве́й, свекрывя́м, свекрывя́мі, свекрывя́х