светлавокі, са светлымі вачамі.

белазо́ры прым. — Чэрв. р., Віц., Лоеў., Лаг., Мядз., Віл., Бых., Мсцісл., Чаш. (Шатэрнік, Каспяровіч, СПЗБ, СЦБ, Мат. Гом., Н. сл-сць, Варлыга, Мат. Маг., Юрчанка, Станкевіч, ЖНС),
белао́кі прым. — Стол. (ТС),
сіняво́кі прым. — Стол., Навагр. (Мат. Гарадз., ТС),
сіняво́чка ж. — Мсцісл. (Юрчанка).

светлаво́кі

светлаво́кі Н светлаво́кі (-ая, -ае), Р светлаво́кага (-ай/ае, -ага), Д светлаво́каму (-ай, -аму), В светлаво́кага (-ую, -ае), Т светлаво́кім (-ай/аю, -ім), М светлаво́кім (-ай, -ім); мн. Н светлаво́кія, РВМ светлаво́кіх, Д светлаво́кім, Т светлаво́кімі