сасцябнуць 1 значэння -1- Граматычны слоўнік дзеясловаСлоўнік беларускай мовы Граматычны слоўнік дзеяслова сасцябну́ць зак., што сасцябну́, сасцябне́ш, сасцябне́, сасцябнё́м, сасцебняце́, сасцябну́ць; сасцябні́, сасцябні́це; сасцябну́ў, сасцябну́ла, сасцябну́лі; сасцябну́ўшы Слоўнік беларускай мовы сасцябну́ць зак., -ну́, -не́ш, -не́, -нём, сасцебняце́, сасцябну́ць